ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ ΑΔΕΝΑ
Το υπερηχογράφημα θυρεοειδούς αποτελεί την απεικονιστική εξέταση για παθήσεις του θυρεοειδούς και των παραθυρεοειδών αδένων, ενώ είναι σημαντική η χρησιμότητα του στην αξιολόγηση των τραχηλικών λεμφαδένων και των σιελογόνων αδένων.
Χρησιμοποιείται κυρίως για την αξιολόγηση όζων (οζίδια), την παρακολούθηση υπαρχουσών παθήσεων και την καθοδήγηση διαδικασιών όπως οι βιοψίες. Η παρουσία παθολογίας του θυρεοειδούς αδένα είναι συχνή, ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Οι όζοι είναι τις περισσότερες φορές καλοήθεις, μερικές φορές όμως είναι δυνατόν να αναπαριστούν κακοήθεια με πιο συχνή μορφή το θηλώδες καρκίνωμα του θυρεοειδούς. Η διάκριση του καλοήθους από τον κακοήθη όγκο γίνεται με συνεκτίμηση των κλασικών υπερηχογραφικών χαρακτηριστικών του με τα δεδομένα των νεότερων υπερηχογραφικών τεχνικών (ελαστογραφίας Elastography και ποσοτικοποίησης αιματικής ροής – Q analysis).
Οι λόγοι για τους οποίους ο ενδοκρινολόγος ή ο παθολόγος συνήθως ζητούν την εξέταση αυτή, είναι:
- η ανεύρεση διόγκωσης στον τράχηλο
- συμπτώματα συμβατά με υπέρ- ή υποθυρεοειδισμό (εφιδρώσεις, νευρικότητα, μεγάλη πρόσληψη ή απώλεια βάρους, κόπωση, εξόφθαλμος).
Ο θυρεοειδής αδένας ελέγχεται για τις διαστάσεις του, την ομοιογένεια ή μη του παρεγχύματος και την παρουσία όζων. Συνήθεις καταστάσεις που διαγιγνώσκονται με τον υπέρηχο του θυρεοειδούς είναι:
- η οζώδης βρογχοκήλη
- η θυρεοειδίτιδα Hashimoto
- η νεοπλασία, κ.α.
Υπάρχει δυνατότητα παρακέντησης όζων με λεπτή βελόνη (FNA) υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση. Επίσης με το υπερηχογράφημα του θυρεοειδούς διαγιγνώσκονται αδενώματα των παραθυρεοειδών αδενών. Με το υπερηχογράφημα τραχήλου ελέγχεται η παρουσία τραχηλικών λεμφαδένων και αξιολογείται το μέγεθος και το σχήμα τους. Οι σιελογόνοι αδένες (παρωτίδες, υπογνάθιοι αδένες) εξετάζονται για την περίπτωση φλεγμονής, σιελολιθίασης ή εστιακών αλλοιώσεων.
Το υπερηχογράφημα του θυρεοειδούς δεν απαιτεί καμία προετοιμασία από την πλευρά του ασθενούς. Ο εξεταζόμενος τοποθετείται ξαπλωμένος ανάσκελα ενώ συνιστάται και η τοποθέτηση μικρού μαξιλαριού κάτω από τους ώμους που έχει ως αποτέλεσμα την ραχιαία κάμψη της κεφαλής που επιτρέπει καλύτερη προσέγγιση του αδένα.
